Het huis waar mijn (opa) en oma in hebben gewoond staat op internet.

 

Zuslief smste me dit, wat is daar nu bijzonder aan.

maar aan het huis heb ik goede herinneringen. In mijn herinnering was het een groot huis.

Ik heb snel de foto's bekeken.. en ja hoor.. veel herkenning

 

De gang waar je binnen kwam, met de mooie vloer ( echt zo'n oude zwart met wit) De trap, het glas in lood raam in de gang en het is weer net alsof ik met oma mee naar de winkel ga. Zij trekt haar mantel aan, ik doe mijn jas aan. Het boodschappenkarretje moet mee en zo gaan we samen naar de super op de hoek.

De kelderkast waar veel snoepgoed in bewaard lag ( 3 treetjes naar beneden maar, maar ik vond het toch nooit prettig daar iets te moeten pakken)

 

De woonkamer; ik zie de bank met kleedjes  weer staan. Het scheepje van glas in lood hangt aan de muur, Pietje het vogeltje in de kooi. ( en ook al ging Pietje dood, dan kwam er weer een nieuw Pietje)

De keuken , oma staat het slagroom te kloppen voor het eten op de zwart-witte vloer.

 

En dan boven, de slaapkamers. Het logeerbed die in een kamer stond groter dan bij mezelf thuis ( en een 2 personsbed!) Het kleinere kamertje waar altijd het ledikant stond voor als mijn broertje ( of een ander neefje/nichtje) kwam slapen.

Oma's slaapkamer met het balkon. Het lijkt net of haar bed er weer staat.

 

de badkamer! De tegeltjes zijn hier ook precies hetzelfde gebleven. De oude wc is wel veranderd, maar staat nog op dezelfde plek.

 

 het is weer net alsof ik er als meisje van 5-10 weer loop...

 

jammer dat mijn oma er niet meer is om de herinneringen mee te delen...

 

 

Heerlijk weer was het afgelopen zaterdag!

 

Heerlijk om dan ook een wandeling te gaan maken in de Schoorlse duinen.

We besloten de auto bij Groet te zetten en dan richting het bos te gaan. Al snel kwamen we een grote kaart met routes tegen. Stefan en ik hadden zin om een lekker stuk te gaan wandelen, dus besloten we een route te nemen van 9,5 km. De gele route.. hij zou wat overlap hebben met een blauwe route en ook konden we het nog een stukje afsnijden. Maar.. we zouden vooral gele pijlen op de paaltjes volgen.

 

vastbesloten om dit keer een route helemaal goed uit te lopen, begonnen we aan onze tocht. Stefan en ik hebben het niet zo op de ANWb paaltjes.. steeds als wij proberen een route te volgen, zien we; of geen paaltjes meer staan, of ineens van een andere kleur, of ineens 2 paaltjes, zodat je ook niet waar je heen moet gaan. Kortom: onze ervaring is eigenlijk niet zo best.

De eerste 20-30 min gingen heel erg goed. Maar ja hoor.. na verloop van tijd wisten we niet of we nu naar links of rechtdoor moesten. Geen paaltjes in de verre omtrek te zien en al helemaal niet met gele pijlen...We hadden verder geen kaart bij ons en dus was het gissen. Wekozen voor het eerste. Een ander echtpaar vroeg aan een man die iets voor ons liep de weg. Zij hadden een kaart en als we nu slim waren geweest hadden we even meegekeken.. maar te laat.. We gingen weer terug in de volle overtuiging dat we toch niet goed zaten. Na een hele tijd verder te hebben gelopen, zonder ook maar 1 paaltje tegen te zijn gekomen, zijn we uiteindelijk weer teruggelopen.

 

En ja hoor... het was ons weer gebeurd... weer hebben we niet een route goed kunnen blijven volgen.

1 ding hebben Stefan en ik ons vvoorgenomen... de volgende x nemen we een kaart mee en gaan we dezelfde route nog eens lopen... maar dan goed!

 

(hopelijk)

waarom dan? wat is de reden dreetje?

 

wel, let op!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De tijd staat niet stil..

het gaat maar door...

van de ene gebeurtenis naar de andere..